واژه هایم تقدیم به تو

تاریکانهرقص واژه ها در آسمان ابری میان انبوه بارش بارانكاش...كاش كه برميگشتي ...  ...

همه جا تاريك است و حتي تور كمي به چشم نميرسد ، گاهي دلم ميخواهد چراغ را روشن كنم و دنيا روشن بشه ، مثل كودك در آغوش مادر آرام بگيرم ، دوست دارم تمام قشنگي هاي زندگي ام را در اتاقي كوچك بچينم و دوباره كودك بشم ، برم به كوچه هاي كودكي ، روياهاي كودكي فشنگتر بودند من سبكتر بودم بيشتر ميدويدم بيشتر بازي ميكردم بيشتر خوش بودم ... دلم مي خواست چراغ را روشن كنم ....دلم مي خواست از اين تاريكي رها شوم ... ...

تو می رَوی...؛وَ تَمامِ قَطارها،به مَقصَدِ تو می رَوَند...مَن، رویِ رِیل، ماندِه اَم؛وَ تو،کوپه به کوپه،رویِ مَن، مُهر می شَوی...بگذار سر به سینهِ من تا بگویمتاندوه چیست!عشق کدامست!غم کجاست؟ فریدون_مشیری...

مردها خیلی هم خوبند ...دوست داشتنی و مهربانعاشق محبت واقعی...گاهی وقتا مثل یه بچه از ته دل خوشحالند..و گاهی مثل یک پیرمرد خسته...اکثرشان تنهایی را تجربه کرده اند...بیشترشان درد کشیده اند...و اکثرا غمهایشانرا در وجودشان مخفی کرده اند..خیلی از اشک ها را نگذاشته اند از چشمانشان بیرون بریزد..مردها میروند قدم میزنند تا یادشان نرود که به جای گریه باید قدمهای محکم داشته باشند..همانهایی که اگر عاشق شوند ؛برایتان شاملو می شوند ،یا فرهاد و بیستون میکنند...و تو بهشت را روی زمین خواهی داشت...اری اینها مرد هستند... فروغ_فرخزاد...

من بلد نیستمدوستت نداشته باشم !سوادمتا دوست داشتنتقد میدهد ! مریم_قهرمانلو...

ترانه خوان ترانه ای غمگین از فصلی سرد با برگهایی زرد می خواند جمعی به تماشایش با چشمانی بارانی بودنند تنها یک نفر با نفرتی پیر ترانه خوان را نگاه می کرد ترانه خاموش شد ، همه رفتند سالن خالی از جماعت بیگانه شد تنها روی یک صندلی ، یک نفر هنوز به تماشای ترانه خوان نشسته بود ترانه خوان به زمین خیره بو...

من به این پاییز ، به این نیمکتها دل نمیبندم ... تنها تو می دانی چرا .......

ای کاش می گفت و آرام دور میشد از کوچه های کودکی ای کاش میگفت مردی که همه داشته هایش را یک شبه باخت ........

گاه افکارم پرواز می کنن به زمانی دیگر میروم زمانی دورتر از زمان اکنون پیش چشمانم به تصویر می کشد گذشته را ، تو را ، خنده هایت را ، اشک هایت را ، مرا که پی هیچ اوج میگرفتم گاه خوش بودن را گاه نا خوش بودن را گاه رویاهای زیبایمان را اما قاب خالی از عکس ما تمام افکارم را به اکنون بر می گرداند به اینجا ، به اوج بی تو بودن و این اعتراف چقدر شیرین است که بگویم من به این گاه و بی گاه سوی تو اوج گرفتن را دوست دارم .... ...

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز گفتا ز خوب رویان این کار کمتر آید گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم گفتا که شبرو است او، از راه دیگر آید گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید ...

ساز کوکم دیگر کوک نیست وقت رفتن است و پای رفتن نیست حس سردم ، سرد است و گرمایی در راه نیست خسته ام ، جایی برای رها شدن نیست من و یه دل حرف زخمی ، که گوشی نیست تنها همین ، روزی می رود و شبی در راهست ، روزگار ماست ... ...