اعتراف

گاه افکارم پرواز می کنن

به زمانی دیگر میروم

زمانی دورتر از زمان اکنون

پیش چشمانم به تصویر می کشد

گذشته را ، تو را ، خنده هایت را ، اشک هایت را ، مرا که پی هیچ اوج میگرفتم

گاه خوش بودن را

گاه نا خوش بودن را

گاه رویاهای زیبایمان را

اما قاب خالی از عکس ما

تمام افکارم را به اکنون بر می گرداند

به اینجا ، به اوج بی تو بودن

و این اعتراف چقدر شیرین است

که بگویم من به این گاه و بی گاه سوی تو اوج گرفتن را دوست دارم ....