واژه هایم تقدیم به تو

تاریکانهرقص واژه ها در آسمان ابری میان انبوه بارش بارانكاش...كاش كه برميگشتي ...  ...

همه جا تاريك است و حتي تور كمي به چشم نميرسد ، گاهي دلم ميخواهد چراغ را روشن كنم و دنيا روشن بشه ، مثل كودك در آغوش مادر آرام بگيرم ، دوست دارم تمام قشنگي هاي زندگي ام را در اتاقي كوچك بچينم و دوباره كودك بشم ، برم به كوچه هاي كودكي ، روياهاي كودكي فشنگتر بودند من سبكتر بودم بيشتر ميدويدم بيشتر بازي ميكردم بيشتر خوش بودم ... دلم مي خواست چراغ را روشن كنم ....دلم مي خواست از اين تاريكي رها شوم ... ...

تو می رَوی...؛وَ تَمامِ قَطارها،به مَقصَدِ تو می رَوَند...مَن، رویِ رِیل، ماندِه اَم؛وَ تو،کوپه به کوپه،رویِ مَن، مُهر می شَوی...بگذار سر به سینهِ من تا بگویمتاندوه چیست!عشق کدامست!غم کجاست؟ فریدون_مشیری...

مردها خیلی هم خوبند ...دوست داشتنی و مهربانعاشق محبت واقعی...گاهی وقتا مثل یه بچه از ته دل خوشحالند..و گاهی مثل یک پیرمرد خسته...اکثرشان تنهایی را تجربه کرده اند...بیشترشان درد کشیده اند...و اکثرا غمهایشانرا در وجودشان مخفی کرده اند..خیلی از اشک ها را نگذاشته اند از چشمانشان بیرون بریزد..مردها میروند قدم میزنند تا یادشان نرود که به جای گریه باید قدمهای محکم داشته باشند..همانهایی که اگر عاشق شوند ؛برایتان شاملو می شوند ،یا فرهاد و بیستون میکنند...و تو بهشت را روی زمین خواهی داشت...اری اینها مرد هستند... فروغ_فرخزاد...

من بلد نیستمدوستت نداشته باشم !سوادمتا دوست داشتنتقد میدهد ! مریم_قهرمانلو...

تو بگو به اين چه مي گويند ..... ؟ دلم بي بهونه براي نگاهت مي لرزيد ،پر از گله هستم ولي باز به نگاهت جان مي دهم ،دردهايم فرياد مي زنند ، درمانش هنوز تو و نوازش دستانت هستتو بگو به اين چه مي گويند ....؟ هزار راه رفته ام كه دور شوم از تو و نگاهت ،اما هر راه كه رفته ام باز به تو ختم شده است ،انگار تمام ترانه ها را براي تو خوانده اند ،زنداني ميشوم در اوج آزادي ، وقتي توانه ها زنجير بر خيالم مي شوند و ترسيمي جز تو برايم ندارند ،تو بگو به اين چه مي گويند ....؟ عاشقي ، درد ، .... تو بگو كه من به هر در ميزنم باز تو پيش رويم هستي ..... *** من زير باروني كه نيست خيس مي شوم ، و عاشق ميشوم ، عاشق...

تقدیم تو باد که چشمانت همرنگ دریاست ... خیالت همرنگ باران است ... به خاطر توخورشید را قاب می کنم و بر دیوار دلم می زنم به خاطر تواقیانوس ها را در فنجانی نقره گون جای می دهم به خاطر توکلماتم را به باغهای بهشت پیوند می زنم به خاطر تودستهایم را آیینه می کنم و بر طاقچه یادت می گذارم به خاطر تو...

ترانه خوان ترانه ای غمگین از فصلی سرد با برگهایی زرد می خواند جمعی به تماشایش با چشمانی بارانی بودنند تنها یک نفر با نفرتی پیر ترانه خوان را نگاه می کرد ترانه خاموش شد ، همه رفتند سالن خالی از جماعت بیگانه شد تنها روی یک صندلی ، یک نفر هنوز به تماشای ترانه خوان نشسته بود ترانه خوان به زمین خیره بو...

شب و راز تنهایی من خیال تو و هزار قصه برای گفتن از تو من ... ، شبی را بی تو سر کردم درد ... ، معنایی به وسعت بی تو بودن را برای من تا صبح دیرهنگام می نواخت خیالت بود خاطرات بود تنها نفست جاری نبود روشنی پشت آن سکوت تلخ بی رمق آمد صدایت کردم صدایت کردم و تو ... ...

حال من خوب است رویایی در سر دارم ... فردایی دگر خواهم ، که دور باشد از حال اکنونم من از این خاکستری های دلگیر ، دور میشوم تو باور کن من دیگر غمگین نیستم تو باور کن تو باور کن اگر چه من باور ندارم حال من خوب است تو باور کن ... تو از من ساده تر باش ....... 95/8/8...

گاه افکارم پرواز می کنن به زمانی دیگر میروم زمانی دورتر از زمان اکنون پیش چشمانم به تصویر می کشد گذشته را ، تو را ، خنده هایت را ، اشک هایت را ، مرا که پی هیچ اوج میگرفتم گاه خوش بودن را گاه نا خوش بودن را گاه رویاهای زیبایمان را اما قاب خالی از عکس ما تمام افکارم را به اکنون بر می گرداند به اینجا ، به اوج بی تو بودن و این اعتراف چقدر شیرین است که بگویم من به این گاه و بی گاه سوی تو اوج گرفتن را دوست دارم .... ...

ساز کوکم دیگر کوک نیست وقت رفتن است و پای رفتن نیست حس سردم ، سرد است و گرمایی در راه نیست خسته ام ، جایی برای رها شدن نیست من و یه دل حرف زخمی ، که گوشی نیست تنها همین ، روزی می رود و شبی در راهست ، روزگار ماست ... ...